Toen ik je voor het eerst zag + Luisterblog

18 april 2017

De eerste verjaardag van mijn allerliefste kind (nou goed, ja, heb er ook maar één) nadert en dat is spannend. Heel spannend. Na weken spanning en zenuwen en huilbuien, kwam anderhalve week geleden ineens de rust in mijn hoofd. Ik ben er klaar voor dat mijn kindje geen baby meer is, maar een heuse dreumes wordt. Op 18 april vorig jaar begon mijn bevalling. Ja, ik heb er tot 20 april over gedaan, maar kan alsnog zeggen dat het easy peasy lemon squeezy was. Oooh.. ik weet nog zo goed hoe het was toen ik Lucas voor het eerst zag. Hier komt ‘ie dan eindelijk, een verhaaltje over mijn bevalling. En ik ga heus niet vertellen hoe verschrikkelijk het allemaal was, want dat was het niet. En ik ga ook geen oninteressante dingen vertellen, want mijn bevalling was gewoon leuk.
bevalling bevallingsverhaal

Attentie attentie: ook een ‘luisterblog’ van beschikbaar. Heb heeeeeul erg mijn best gedaan om met mijn schorre stem dit blogje voor te lezen. Zo kunnen jullie een keer mijn stem horen en als je te lui bent om te lezen, kan je dus gewoon luisteren. Feest. Ben trouwens heel erg benieuwd of iemand naar mijn stukje heeft geluisterd in plaats van heeft gelezen. (ja en ik weet het, niet helemaal perfect, maar het is ook maar even een probeersel en ik lag op bed en had dorst en er stond een bakje chips naast me en die RIEP MIJ gewoon, maar  ik wilde het jullie niet aandoen om naar dat gekraak van die chips te moeten luisteren.) (en eigenlijk vind ik dat jullie om alle bovenstaande redenen eigenlijk ook gewoon de blogpost moeten lezen, want misschien verpest ik wel alles met dat luisterblogje. Ok doei!)

Een soort van bevallingsverhaal dus, maar dan niet zo mega gedetailleerd en ook niet saai hoor. Bevallingen zijn namelijk helemaal niet saai (alles behalve), maar als ik soms verhalen hoor van vrouwen dan denk ik: DJEEEZ HOE LANG KAN JE EROVER DOORGAAN ZEG. Ik weet nog dat ik een paar maanden zwanger was en in de HEMA rompertjes aan het uitzoeken was voor (toen nog) Beeb en dat er een vrouw naar me toe kwam om te vertellen hoe haar bevalling was. “Ja jeetje, ik zie het zo, dat wordt een keizersnee bij jou hoor. Pff ja. Jeetje. Een keizersnee. Omdat je zo klein bent. Alle kleine vrouwen krijgen keizersnedes. Ja ik niet hoor. Ik ben lang en mijn baby was dat dus ook. Ja en die bevalling was zo heftig, jeeeeeetje. Pijn pijn pijn. Zo heftig allemaal.” BLABLABLABLA. “En ik weet nog dat ik aan het persen was en aan het persen was en ik dacht KOMT ER NOG EEN EINDE AAN? Zo lang was hij dus. Dus jij mag in je handjes knijpen dat je zo klein bent hoor, komt er ook geen grote baby uit.” En die vrouw kocht dus rompers voor haar zoontje in maat 98. Ik weet niet precies hoe oud je kind dan ongeveer is als hij maat 98 draagt, maar die bevalling leek mij al eeeeeuwen geleden. Lekker belangrijk overigens, zo’n verhaal van een onbekende vrouw.

Hoe dan ook, na de bevalling wilde ik graag mijn verhaal delen, want ik vond het eerlijk waar fantastisch om te bevallen. Een van de eerste dingen (na “hoi Luc, welkom, wat is ‘ie mooi, hoe veel tenen heeft hij?”) die ik zei na de bevalling was: Dit was het leukste dat ik ooit heb gedaan, ik doe het zo weer. Ik blijf er nog steeds bij, want ik zou het echt zo weer doen. Inmiddels ben ik dus bijna een jaar verder.. Het kwam er niet echt van om een blogpost te schrijven en te vertellen over de bevalling zeg maar. Omdat ik vind dat vrouwen elkaar niet bang zouden moeten praten wat dit soort dingen betreft en omdat er toch nog best wel veel naar gevraagd werd, deel ik nu dan alsnog hoe mijn bevalling ging.

kwaaltjes zwangerschap bekkeninstabiliteit
Maandag 18 april 2016 – 38 weken en 4 dagen zwanger

Ik fietste gewoon nog hoor, toen ik 38 weken zwanger was. Veel mensen verklaarden mij voor gek, maar ik vond het heerlijk om even een stukje te fietsen. Lopen ging trouwens amper. Deze dag zou ik een controle afspraak hebben bij de verloskundige. Ik wilde juist mijn jas pakken om te vertrekken, toen ik ineens in mijn broek plaste. Ik heb staan janken joh, ik voelde me net een klein kind. Ik pieste zo veel, dat mijn hele broek zeik was en de vloer ook (net gedweild overigens ook die vloer hè, want nesteldrang). M. stond eigenlijk alleen maar te lachen, hij kwam niet meer bij, maar hij vroeg zich af hoe intens groot mijn blaas zou moeten zijn om zoveel te kunnen plassen. Ja, u raadt het allen vast al: mijn vliezen waren gebroken. Net als in de film.

Dinsdag 19 april 2016 – 38 weken en 5 dagen zwanger

’s nachts was ik contractiel geweest, zoals de verloskundige het zo mooi in mijn boekje opschreef. Ik had dus wel weeën gehad, maar het zette niet door. De hele dag niet overigens. Aan het einde van de dag kwam de verloskundige langs. Mijn vliezen waren al 24 uur gebroken en vanwege infectiegevaar MOET je dan in het ziekenhuis bevallen en mocht ik niet meer met mijn eigen verloskundige bevallen. Dat  vond ik best jammer, want mijn eigen verloskundige was juist zo leuk! Die avond moest ik mij melden in het ziekenhuis. Echt, ik vond het zo spannend allemaal. Ze keken die avond alleen of Beeb het nog goed had in de buik. Het bleek dat mijn vliezen boven in mijn buik waren gebroken, waardoor er dus nog een boel vruchtwater in mijn buik zat en met Beeb ging het prima. We mochten weer naar huis en ik moest me de volgende ochtend melden. Die avond zijn M. en ik vroeg op bed gegaan. Niet dat we konden slapen hoor, want het was reuze spannend allemaal. We wisten al dat de volgende dag de bevalling ingeleid zou worden in het ziekenhuis.

Woensdag 20 april 2016 – 38 weken en 6 dagen zwanger

Om 6:00 uur ’s ochtends (!!!!) belde ik het ziekenhuis, ik mocht direct langskomen en er zou een kamer klaargemaakt worden voor mij. Om 9:00 uur lag ik in mijn “beval-shirt” (speciaal gekocht) op een bed en werd een infuus met een wee-opwekkend middeltje klaargemaakt. Om 10:00 uur dacht ik: Moet ik hier nog lang liggen, want die weeën zijn zo heftig??!! HALLOOO HET IS HEET, kan dat stomme beval-shirt nog uit??!! En om 11:48 uur was Lucas Floyd geboren. Zo beknopt als ik het beschrijf, zo makkelijk was het ook. Het ging allemaal vanzelf. Ik was dolgelukkig toen ik Luc voor het eerst zag, voor het eerst voelde, voor het eerst rook, voor het eerst hoorde. Hij dronk aan mijn borst, M. kleedde hem voor het eerst aan. Oh ja en ik mocht dus douchen daarna. Dat vond ik dus wel bijna een tikje traumatisch. DE HORROR. Al dat bloed dat in het putje wegspoelde, die flubberige buik… “Wat is er met mijn lichaam gebeurd? Komt dit ooit nog goed?”

MAMA wiegje aan bed
Of het pijn deed? Nee, maar lekker is anders. Wat het moeilijkst was? Het beschuitje met muisjes eten achteraf, omdat ik zo ontzettend hard met mijn kaken op elkaar had geperst, dat ik er kiespijn van had. Oh ja, ik mocht kiezen of ik een kleine mini hechting wilde of zonder hechting wilde, omdat ik een oppervlakkig ‘haarscheurtje’ had. Ik koos voor de hechting, omdat ik de boel toch netjes wilde houden en ja, better safe than sorry. Het zetten van de hechting vond ik het pijnlijkst van de hele bevalling (kun je nagaan hoe snel je alweer bent vergeten hoe er net een kind uit je yoni is gekomen). Wat ik dacht toen ik Lucas voor het eerst zag? WAUW.

Bijna een jaar geleden… Vorige week zat ik op de fiets met een leeg kinderzitje en ik voelde een steek in mijn hart, het voelt nog altijd gek om zonder Lucas op pad te zijn. Plotseling besefte ik weer even dat ik moeder ben. Ik weet het heus wel, want ik zorg iedere dag met veel liefde voor mijn zoon, maar ineens kwam het even binnen. Ik ben moeder. Mijn kind is bijna een jaar oud. Welkom op de wereld lieve Luc. Wauw. Gewoon wauw.

Ps. Met mijn lichaam is het gewoon weer goed gekomen trouwens.
Pps. Ja, ik zou het nog steeds zo weer doen.
Ppps. Tijdens mijn zwangerschap heb ik zo veel negatieve bevallingsverhalen naar mijn hoofd geslingerd gekregen. Iedereen kende wel een nichtje van die ene overbuurvrouw en daar de zus van, die een horrorbevalling had gehad. Ik was zelf helemaal niet bang en keek juist heel erg uit naar mijn bevalling, maar ik had het wel prettig gevonden als er wat meer positievere verhalen gedeeld werden. Dus bij deze..
Ik weet heus dat er een boel bevallingen zijn die minder makkelijk verlopen. Schrale troost: ik vond de weeën ook heel heftig, kon ze amper opvangen, wist niet meer of ik nu moest staan/liggen/zitten/hurken/op de kop staan. Ik ben dankbaar dat mijn bevalling zo mooi en makkelijk was, dat we het gezellig hadden tijdens de bevalling. Ik kan er met veel plezier op terugkijken.

32 reacties

  • Reply Anouck Plume 18 april 2017 at 07:42

    Dinaaaaaa wat mooi verteld dit zeg! Heel tof dat je er een luisterblog van hebt gemaakt (Ik heb hem helemaal afgeluisterd hoor!) Geeft juist wel een extra dimensie aan het verhaal denk ik. Mooie gedachte dat er wel eens wat meer positieve bevallingsverhalen gedeeld mogen worden. Ben zelf nog lang niet met baby’s bezig, maar die gedachte stelt me toch wel wat gerust ;)

  • Reply Morgaine 18 april 2017 at 07:44

    Wat ontzettend gaaf dat je het zelf hebt voor gelezen, ja ik heb dit blog dus geluisterd, wat heb jij een mooie stem!

    En jouw verhaal, ja zo kan het ook! Die verhalen ken ik ook gelukkig van makkelijke bevallingen, ik denk dat ik tot de middenmoot behoor ;-)

    Dank je wel, voor alsnog jouw verhaal over jouw bevalling! Nog 2 daagjes… spannend! Alvast van harte gefeliciteerd met jouw bijna kleine Dreumes!

    X

  • Reply Nienke 18 april 2017 at 07:56

    Ja hoi! Ik kan dit dus niet luisteren want ik zit in de trein zonder oordopjes.. Maar ik heb t gelezen en wat mooi dat je zo fijn op je bevalling terug kijkt. Hij doet me heel erg aan mijn bevalling denken (alleen dat stukje na t Infuus duurde bij mij 7 uurtjes) verder hoera voor fijne bevalingsverhalen! Want die zijn er ook, en t is heus niet altijd hel en verdoemenis. <3

  • Reply Jenn 18 april 2017 at 08:33

    Wat mooi geschreven, en fijn om ook eens een verhaal te lezen van iemand die geen horrorbevalling had :)

  • Reply Tam 18 april 2017 at 08:36

    Wat een leuk idee om er zo een soort blog van te maken en dat je ook kunt luisteren. Zie je niet vaak en zo toch een beter beeld. Nou ik had dus niet zo’n prettige bevalling als jij, maar als ik terugdenk aan de mijne kan ik het ook niet precies meer herinneren wat er nou zo pijn deed. Dat vergeet je gewoon indd.

  • Reply Nicole 18 april 2017 at 08:57

    Ik heb niet geluisterd omdat het met een peuter naast me gewoon niet gaat. Dan is lezen al een uitdaging haha.
    Ik vind dit een prachtig bevallingsverhaal om te lezen en wens dan ook heeeel hard dat dit nu ook zo bij mij zal gaan. Over mijn eerste bevalling zal ik maar zwijgen want dat was horror. Sorry.

  • Reply Saar 18 april 2017 at 09:00

    Prachtig verhaal. Ik herken mijn verhaal er wel een beetje in. Hier was bevallen ook easy peasy. Nee, weeën zijn niet leuk. Ik vond het op den duur wel pijn doen, maar persen was helemaal zo moeilijk niet. Ging vanzelf.
    En eigenlijk, zodra ze in je armen liggen, was het dat allemaal gewoon waard!

  • Reply Marion 18 april 2017 at 09:04

    Heerlijk om te luisteren. Je hebt ook zo”n fijne stem. Wat mooi, Dina, dat je zulke mooie herinneringen aan je bevalling hebt. Je hebt het prachtig verteld.

  • Reply Neelke 18 april 2017 at 09:53

    Wat mooi om te luisteren naar je stem Dina terwijl je dit verhaal verteld. Ik vind je zo’n topper! Ik ben heel blij voor je dat je zo’n prachtige en mooie bevalling hebt gehad. Mooi he, hoe zo je zo rond die 1e verjaardag alles weer een beetje gaat herbeleven. Heftig, mooi en emotioneel. Je hebt een prachtige bevalling gehad!

  • Reply Bente 18 april 2017 at 10:12

    Ik kan het niet luisteren, want ik zit stiekem je blog op mijn werk te lezen ;) Maar je stem ken ik lekker toch al van instagram! Fijn dat je bevalling zo soepel verlopen is. En een jaar alweer bijna, wow!

  • Reply Melle 18 april 2017 at 10:19

    Wat een geweldig mooi verhaal en wat heb ik genoten van je stem en je voorleeskunsten. HOERA! Bedankt voor dit positieve verhaal en alvast gefeliciteerd met deze geweldige mijlpaal <3

  • Reply Robin 18 april 2017 at 11:07

    Heel leuk zo’n luisterblog! Ik heb geluisterd zodat ik ondertussen mijn bureau even kon opruimen. Je leest het goed voor en ik vind je stem fijn om naar te luisteren!

  • Reply Olga 18 april 2017 at 12:33

    Ik heb mijn verhaal toen twee maanden later gedeeld en dat was ook zo’n positieve. Het gekke aan die van mij was dat het geen pijn deed en gewoon best leuk was om te doen. Kan een tweede of derde keer natuurlijkheid anders gaan, maar ik vond de ervaring heel fijn en heb er ook bewust voor gekozen om mijn goede verhaal met anderen te delen. Ik vind/vond namelijk ook dat er veel te veel horror en pijn naar buiten wordt geslingerd, terwijl het ook goed kan gaan en geen pijn hoeft te doen. (Ik heb geen medicijnen gebruikt om de pijn tegen te gaan.) Toevallig staat het herschrijven van het verhaal nog in de planning voor de komende weken, dus als je nog eens benieuwd bent mag/kun je ‘m nog eens nalezen :)

  • Reply EmilyLotus 18 april 2017 at 13:36

    Wat leuk, een luisterblog! Ik ben fan.
    En wat fijn dat jouw bevalling zo positief was <3

  • Reply Anita 18 april 2017 at 15:21

    Heerlijk zo’n luisterblog! Heel fijn om naar te luisteren, fijn stem! En super dat de bevalling zo goed gegaan is. Hier heb ik het helaas niet mee mogen maken maar ben blij met de kleine dame in mijn leven <3

  • Reply Quinty 18 april 2017 at 16:18

    Wat fijn zo’n luisterblog, ik heb hem helemaal afgeluisterd en bij het stukje van ‘bijna een jaar geleden…’ kwamen er tranen in mijn ogen. (Ja, ik ben pas 15 maar huil altijd heel snel bij dit soort dingen hahaa).

  • Reply Marjolijn 18 april 2017 at 20:53

    Dina. Wéér supermooi verteld! Wat een goed verhaal. Heel fijn dat je dit met iedereeen die het lezen wil deelt.
    Ik herken heel erg de horrorverhalen. Het overviel mij altijd heel erg als er weer eentje over me uitgestort werd.
    Ook ik heb een fantastische bevalling gehad (ondanks zijn 10 pond en zonder pijnstilling) en ik ben trots op mezelf en mijn kleintje dat hij heel rustig geboren is.
    En ook ik deel heel graag mijn positieve verhaal om evenwicht te bieden aan al die andere.
    Moeder worden is zo ongelofelijk bijzonder en jij straalt dat aan alle kanten uit. Petje af na wat je hebt meegemaakt en heel veel geluk gewenst….en ik hoop dat je dreumes een mooie verjaardag heeft gehad

  • Reply Alex 18 april 2017 at 21:03

    Super leuk verteld, zo’n mooie post! Ik heb idd ook al vaker negatieve verhalen gehoord over bevallingen, dus erg leuk om te lezen dat het ook gewoon leuk kan zijn.

  • Reply Michelle 18 april 2017 at 21:04

    Ohhh zo’n mooi verhaal. En om ’t jou zelf te horen vertellen is al helemaal mooi. Dus yes; helemaal afgeluisterd! ZO fijn om een positief bevallingsverhaal te lezen. Ook ik werd platgebombardeerd met pure horror, en ook hier een geweldige bevalling, binnen 6 uurtjes in mijn ons bed. Over 4 maanden mag ik weer, en ik kan nu al niet wachten. Alleen nog even duimen dat het weer allemaal zo goed zal gaan. Ik hoop dat Luc een geweldig eerste verjaardag heeft<3!

  • Reply Jeanine 19 april 2017 at 10:34

    Wat mooi Dina! Leuk zo’n luisterblog! En alvast een fijne laatste baby dag vandaag! Gelukkig ben je er nu klaar voor en wat fijn dat je bevalling geen horrorervaring was.

  • Reply Michelle 19 april 2017 at 20:31

    Wat een mooi blogje! Fijn om de positieve kant van een bevalling te lezen/luisteren en dat het je zo goed is bevallen (uhu ;)) Ik hoop dat je zoon een super eerste verjaardag heeft gehad maar ik gok van wel :)

  • Reply lena 19 april 2017 at 20:47

    ik vond het luisteren juist superfijn en leuk!!

  • Reply Audrey 19 april 2017 at 22:38

    Wat fijn dat je je bevalling zo positief hebt ervaren!

    Leuk om je te horen praten ook. Ik kan me herinneren dat je je op Twitter afvroeg of we je blogs zouden lezen zoals jij ze vertelt/schreef. Ik kan je nu dus vertellen dat dat in mijn geval in elk geval niet zo is (of ‘was’ nu misschien wel). Ik stelde me voor dat je sneller zou praten, maar je hebt zo’n mooie zachte stem en vertelt heerlijk rustig. Ik denk dat ik het dus meer met mijn eigen manier van praten las. Ik ben een ratelaar als ik niet uitkijk, haha.

  • Reply Romy 20 april 2017 at 07:31

    Ik heb eerst je luisterblog geluisterd, en jeetje Dina, het is echt onwijs leuk! Je vertelt het allemaal heel fijn en het verhaal is sowieso mooi. Je mag er echt trots op zijn! Ik heb het daarna ook nog even gelezen, maar echt hoor, het was al gewoon goed overgekomen door je luisterblog. Doe het zeker nog eens! (Als je daar zin in hebt tenminste ;)) Gefeliciteerd met Luc! Ik hoop dat jullie het heel fijn gaan hebben.

  • Reply Hester 20 april 2017 at 14:10

    Oooh ik vind dit gesprokene heel leuk! Hoewel het wel iets langzamer gaat dan lezen (bij mij in elk geval) en ik dan merk dat ik eigenlijk iets te ongeduldig ben, maar ik vind het ook weer zo leuk dat ik niet uitzet. En het maakt het wel heel persoonlijk, alsof je je verhaal echt in mijn kamer staat te doen :)

  • Reply Anneleen 20 april 2017 at 19:06

    Oh Dina wat ben je toch een POWERWOMAN!!!

  • Reply Zo simpel is dan geluk 20 april 2017 at 19:53

    Wat vertel je het mooi. Leuk om je stem eens te horen.

  • Reply Paul 24 april 2017 at 08:32

    Dina, ik vind het mooi dat je het zo eens vastlegt. Bewaren voor Lucas hoor! En je stem klinkt eerder hees dan schor!

  • Reply Mariska 26 april 2017 at 19:57

    Je hebt echt een hele fijne stem om naar te luisteren, zo leuk gedaan!

  • Reply Daan 1 mei 2017 at 17:38

    Een luisterblog, dat wordt de nieuwe rage haha! Leuk!

  • Reply Met Dina | Dinastie 22 mei 2017 at 11:29

    […] wil gebruiken, heb ik nu écht al mijn blogs offline gehaald. Op een na dan, die gaat over mijn leuke bevalling en ik vind dat er op internet meer mooie en leuke en gezellige verhalen over bevallingen zouden […]

  • Reply Nicky 29 mei 2017 at 13:31

    Heel mooi verhaal! Ik heb gelezen ipv geluisterd aangezien ik op het terras zit te werken, leek me niet zo’n hele goede combi ;) Ik moest wel lachen om je zin met: hoeveel tenen heeft ‘ie? Ons dochtertje heeft dus 6 teentjes aan haar rechtervoetje haha. En het was inderdaad tenen tellen na de bevalling. De verloskundige telde hardop: 1, 2, 3, 4, 5… 6… ze heeft 6 teentjes haha! Komt niet in onze families of iets dergelijks voor dus een complete verrassing!

  • Laat een reactie achter