Een sterk verhaal

14 maart 2017

Vorige week fietste er een hele horde kindjes bij mij door de straat. Ze deden een soort wedstrijdje of zo. Toen een jongen had gewonnen, vertelde hij een of ander sterk verhaal over dat hij al kon fietsen toen hij nog maar 1 was. En niemand had het hem hoeven leren, hij kon het gewoon vanzelf. Een ander jongetje vertelde toen dat hij al kon fietsen toen hij nog niet eens 1 jaar oud was, waarop een ander kindje vertelde dat hij al kon fietsen toen hij net geboren was. Het deed mij denken aan mijn eigen kindertijd en dat ik zelf ook best wel van die sterke verhalen kon vertellen.
vijf dingen die ik vroeger wel wilde worden Dina geitjes kleine Dina sterk verhaal

Maar andere kinderen konden dat beter. Zo hoorde ik in de klas of tijdens kinderfeestjes (Hoi Dina, kom je ook op mijn feestje? Het is van 2 tot 5, je wordt thuisgebracht. Ik zeg nog niet wat we gaan doen, maar neem je zwemkleding en duikbril mee. Ok doei!) vaak het verhaal van iemand die iemand kende en van dat nichtje de zus en daar weer de zoon van de buurvrouw van die een hond had en die wel eens geaaid werd door het overbuurmeisje en daar dan weer de broer van, die dan zijn been wel eens had gebroken toen hij ging springen terwijl zijn been in slaap was gevallen.

Ik vond dat soort verhalen als kind altijd heel spannende verhalen. Het zou je maar gebeuren zeg, dat je je been breekt terwijl die net in slaap was gevallen! Zelf was ik een kind dat graag even een gekke bek trok. Scheel kijken, beetje gek doen met mijn mond, tong uitsteken.. Je kent het wel. Tot mijn moeder eens vertelde over dat als je zo kijkt en je schrikt, je gezicht voor altijd zo blijft staan. Dus ja, ik werd ook zo’n kind met een sterk verhaal op kinderfeestjes (Hoi Dina, kom je ook op mijn feestje? Je wordt gehaald en gebracht. Het is in het pannenkoekenschip, maar ik vertel nog niet wat we daar gaan doen. Tot dan!).

Vorige week was echt een fijne week. Het zonnetje liet zich eindelijk weer zien, Luc heeft voor het eerst gezwommen (lees: als een baby chimpansee aan mama gehangen in het zwembad), ik was bij een theatervoorstelling van Omdenken en het weekend was gewoon heeeeerlijk (inclusief wijn, bagel ontbijt op bed en in bed liggen tot 4 uur ’s middags) en als afsluiter van de fijne week, kneusde ik mijn knie. En op zich wil ik wel vertellen hoe het gebeurde, maar jullie mogen ook gewoon raden aan de hand van een tweetal hints.

Hint 1: het kwam niet door de wijn van vrijdagavond.
Hint 2: ja het heeft te maken met een van de sterke verhalen in deze blogpost.

Meer zeg ik niet.

Ok doei!

Ps. Ja dat vet schattige kindje op de foto ben ik. Nog in de tijd dat ik werd uitgenodigd voor kinderfeestjes (Hoi Dina, kom je ook op mijn feestje? Neem je tapdansschoenen mee, maar ik zeg nog niet wat we gaan doen.).
Pps. Ik trek nog steeds wel eens gekke bekken, dat vind ik best leuk.

27 reacties

  • Reply Nicole 14 maart 2017 at 07:57

    Wat schrijf je toch heerlijk!

    • Reply Dina 14 maart 2017 at 11:19

      Dankjewel!

  • Reply Dita 14 maart 2017 at 08:35

    Jij schrijft zo leuk!!

    • Reply Dina 14 maart 2017 at 11:19

      Leuk om te lezen. Lief! Dankjewel!

  • Reply Morgaine 14 maart 2017 at 09:08

    Whahahahahaha Dina.. welcome back my lady! ;-)

    Ik vermoed iets met een slapend been en dan opstaan en vallen/stoten omdat je het niet voelde… voila.. Het is een vermoeden!

    Hoe dan ook, doe rustig aan, kan best pijnlijk zijn, i know!

    X

    • Reply Dina 14 maart 2017 at 11:20

      Bluhhhh ja zo is het dus ongeveer wel gegaan ja.

  • Reply Jenn 14 maart 2017 at 09:10

    Lueuk geschreven, en wat een schattige foto!

    • Reply Dina 14 maart 2017 at 11:20

      Leuk kind was ik hè? :D

  • Reply Mylene 14 maart 2017 at 09:22

    Hahaha, ohhh die goeie ouwe tijd..

    • Reply Dina 14 maart 2017 at 11:20

      Vroegaaaah

  • Reply Ricardo 14 maart 2017 at 09:23

    Herkenbare locatie die foto! (Dina, kom je op mijn feestje? Neem je laarzen mee want we gaan naar de kinderboerderij, wat we daar gaan doen is een verrassing! Je wordt weer thuisgebracht en krijgt een pretzakje)

    Sterke verhalen, ik was er vroeger ook heel goed in. Zo vertelde ik iedereen dat ik op mijn 3e alle automerken al uit mijn hoofd kende! Oh, wacht! Dat was ook echt zo haha.

    • Reply Dina 14 maart 2017 at 11:21

      Nou, omdat ik op jouw feestje mocht komen, mag jij ook op die van mij.

      EN YES dat pretzakje was altijd zo’n toffe verrassing aan het eind.

  • Reply Leonie van Mil 14 maart 2017 at 09:30

    Hahaha mooi verhaal. :) leuk geschreven.

    • Reply Dina 14 maart 2017 at 11:21

      Dankjewel!

  • Reply Bente 14 maart 2017 at 09:59

    Haha yep, ik denk dat Morgaine het bij het juiste eind heeft wat betreft je knie! En een bagel ontbijt op bed gevolgd door tot 4 uur in bed blijven liggen zijn de beste dagen :D

    • Reply Dina 14 maart 2017 at 11:22

      Ja zo heerlijk, dat soort luie dagen. Vooral nu het eigenlijk bijna nooit meer kan, is het extra fijn als er eens zo’n dag tussen zit. En ja, het is ongeveer zo gegaan met mijn knie.

  • Reply Malou | Blonde Blossom 14 maart 2017 at 11:24

    Hahahah wat een leuk verhaal. Ik was ook altijd erg goed in sterke verhalen, en ik vertelde ook graag die van anderen door.

  • Reply Saar 14 maart 2017 at 12:31

    Vroegen ze je echt zo naar kinderfeestjes? Want dat vind ik best grappig… Oh ja, sterke verhalen, heerlijk was dat!

  • Reply Zo simpel is dan geluk 14 maart 2017 at 17:16

    Geweldig leuk om te lezen, je schrijft zo fijn! Wel naar van je knie trouwens. :( Hopelijk herstelt het snel!

  • Reply Anna Maria 14 maart 2017 at 17:45

    En toen zat ik echt even met een grijns op mijn stoel!

  • Reply Linda 14 maart 2017 at 19:34

    Hahaha dit is echt het beste artikel van de dag :)

  • Reply Lilian 14 maart 2017 at 20:05

    Haha, iets met een slapend been, denk ik.

    Dat met die gekke bekken zeg ik ook regelmatig tegen Anna. En dat je ogen eruit vallen als je er teveel in wrijft (mijn ouders zeiden dat vroeger en daarom zorgde ik altijd dat ik een even aantal keer wreef, vervolgens mijn teen aanraakte en dan nog twee keer moest wrijven, omdat te voorkomen dat er uit vielen. Een beetje het met-een-been-op-de-stoep… principe ;-)

  • Reply Michelle 14 maart 2017 at 20:08

    Hoi Dina, ik heb je blog pas ‘ontdekt’. Kan wel zeggen dat dit een van mijn favoriete blogs is, je schrijft grappig en je blogjes zijn leuk!
    Je sterke verhalen zijn trouwens zeer herkenbaar! Nog even en dan gaat je kleine ook zo vertellen ;)

  • Reply Lottes Anekdotes 15 maart 2017 at 08:48

    Haha, leuk geschreven!

  • Reply Katrien 15 maart 2017 at 15:52

    Wat een mooie foto van jou!! En alweer een heel leuk verhaal, heerlijk om te lezen!

  • Reply Silke 16 maart 2017 at 19:46

    Hoooo zo schattig! Zo glunderen, hihi. Leuk om te lezen, dit!

  • Reply Simone 20 maart 2017 at 07:14

    Jij hebt echt zo’n fijne en grappige schrijfstijl

  • Laat een reactie achter