De tijd is een dief

1 maart 2017

Soms kan ik niet anders dan gewoon even kijken. Niks zeggen terwijl ik kijk naar hoe mijn kind speelt met wat blokjes of een auto. Ik bedenk dan vaak dat ik ooit ook zo klein was, en mijn ouders ook, en mijn opa en oma ook. Nu is mijn kind zo klein, maar de tijd is een dief en op een dag kijkt hij misschien naar zijn kind, net zoals ik dat nu doe, en vraagt zich, net als ik nu doe, af waar de tijd toch blijft.
de tijd is een dief

Lees verder →

Echte mannen eten vlees

8 februari 2017

Mannen eten vlees. Ook kindermannen. Zie je ‘m al zitten, een mannenbaby met kippenbout in zijn hand (wacht, stomme vraag, ik ben een beelddenker, ik zie die mannenbaby nu zelf dus wel zitten kluiven)?
“Krijgt jouw kind dan ook geen vlees?” hoor ik veel mensen met verbazing vragen. Nou nee, inderdaad, ik geef mijn baby geen vlees. Als ouder maak je nu eenmaal keuzes, de ene wat meer bewust dan de andere. Zo ook ik. En het niet geven van vlees of vis is een bewuste keuze die ik heb gemaakt.
echte mannen eten vlees baby eet geen vlees kind vegetarisch opvoeden
Lees verder →

Ik leg mijn telefoon even weg

19 januari 2017

“Oh de jeugd van tegenwoordig kan dat ding echt geen seconde met rust laten.” Zoiets hoor ik wel eens. Ik vind mezelf nog niet zo oud, dus ik voel me eigenlijk nog wel aangesproken als mensen het over ‘de jeugd’ hebben en ik was daardoor benieuwd of ik dus ook zo verslaafd ben aan mijn telefoon. (Spoiler voor dit blogje: ja dus.)
Ik zette mijn telefoon uit, gewoon om eens te kijken wat er dan gebeurt. Hij ging niet over, ik voelde geen ‘drang’ om even te kijken hoe laat het is om vervolgens weer net iets te lang door Instagram te scrollen, er gebeurde geen wereldramp. Of misschien ook wel, maar hoe kon ik dat weten? Mijn telefoon stond immers uit.
ik leg mijn telefoon even weg telefoonverslaving Lees verder →

Een les die ik leerde toen ik griep had

11 januari 2017

Het is echt raar, hoe je plekje in de wereld verandert op het moment dat je moeder wordt. Was je ooit zelf nog het epicentrum van het universum, blijk je na de geboorte van je kind ineens helemaal niet zo belangrijk. Vorige week werd Lucas ziek, maar ik was eigenlijk ook niet helemaal fit. Zoals moeders dat doen, ben ik voor mijn kind gaan zorgen (en ben ik mezelf daarbij eigenlijk compleet vergeten).
Daisy koesen
Lees verder →